çocuklar; dargeçitin çocuklarý, dötyolun çocuklarý, edremitin çocuklarý, ofun çocuklarý, yüksekovanýn çocuklarý, tatvanýn çocuklarý, seyhanýn, datçanýn çocuklarý, selimiyenin çocuklarý, hatayýn, balýkesirin, trabzonun, hakkarinin, bitlisini adananýn istanbulun çocuklarý, doðunun çocuklarý, batýnýn, güneyin kuzeyin çocuklarý...ÇOCUKLAR onlar her yer de ve hep ayný saflýkla bakan; gülen yüzleriyle karþýmýzda...ve dýþarda akan hayat, (mý) bazen kan (mý)? hayat mutlu olduðun yerde (mi)? ve biz büyüdükçe mi kirlenir dünya...yada çocukluðumuzdan ve yaþam alanýmýzdan çýkýp baþka bir yaþama alýþmak zorunda kalýncamý, anlayýnca mý bu dünyayý, kirlenir düþler, gülüþler...BÝLÝNMEZ